Filosofie en wat bier: Geluk & Doelen stellen

Ik heb een filosofie welke klinkt als volgt. Maak geen doelen, maar laat doelen gemaakt worden. Een manier van leven die mij de afgelopen, lets say 10 maanden, lekker af gaat. Het is namelijk vrij simpel. Doelen stellen en zelf proberen te realiseren is niet onmogelijk, maar kost te fokkin veel energie. En ik ben geen Duracell motherfucker.

Ik ben een man met Mediterraans bloed in men hart en wij houden van genieten. Wij houden ervan om te zien wat deze dag ons brengt zonder na te denken wat morgen met ons kan doen.

Dat ene feitje alleen al zorgt al voor een stuk minder stress. Het herbergt een vertrouwen in je zelf, een vertrouwen waarop je kunt bouwen richting je eigen onoverwinnelijkheid. Want als jij je eigen morgen niet kunt toe eigenen, dan kan niemand anders dat ook.

Heeeeerrrrrlijk!!!!!

Maar wat is dan wel mogelijk? Wat is dan wel hetgeen waar je enige controle (bedoel dat is wat we allemaal ergens zoeken…..ja zelfs jij Paolo Coelho m(&@&#(*# you!) over kunt hebben in dit leven? En dan zeg ik heel simpel……het telkens opnieuw kunnen vinden van wat geluk is. Of liever gezegd kunnen herkennen van wat geluk echt is.

Zoals Ramses Shaffy ooit zei “Ren nooit achter dat wat je gelukkig kan maken, maar omarm het geluk wat op je afkomt” (dat was ongeveer wat hij zei). Dus met andere woorden je moet je doppen open houden om te kunnen zien wat het leven op je pad brengt. En daarin, met veel nederigheid, de potentie van dat geluk kunnen inzien en er een visie aan weten te koppelen…..zodat het geluk wat jou wou, het geluk wordt wat de wereld nodig had om weer een stukje mooier te worden. 

pwrd by “La Chouffe”